1. Dlaczego warto dodać coś do syropu? My znaleźliśmy odpowiedź na to pytanie analizując drogę zakażenia pszczół różnymi chorobami…
Choroby pszczół, w których zakażenie następuje drogą pokarmową
Nosemoza
- sprawcą choroby są spory Nosema apis i Nosema cerana, cały ich cykl rozwojowy odbywa się komórkach nabłonkowych jelita środkowego, w których spory namnażają się i wraz z rozpadem komórki dostają się do treści przewodu pokarmowego, a wraz z kałem na zewnątrz ciała [6],
- objawami Nosemy apis jest biegunka, Nosema cerana jest nosemozą suchą, w tym przypadku biegunka nie występuje (ale są „domowe” sposoby, żeby sprawdzić, czy pszczoły nie są zarażone Nosemą ceraną),
- rozwój choroby powoduje uszkodzenia nabłonka jelita pszczół, a tym samym otwiera drogę do zakażenia chorobami wirusowymi - Micheal Bush zwraca uwagę, że nosemoza lepiej rozwija się w środowisku o neutralnym pH, obniżenie pH hamuje jej rozwój,
- w Polsce jedne z dopuszczonych leków pochodzenia naturalnego to Nozevit, oparty na wyciągu z kory dębu (czytaj poniżej o właściwościach kory dębu).
Wirusy:
- SBV (wirus choroby woreczkowej) – wirus namnaża się między innymi w nabłonku jelita przedniego [4],
- KBV (kaszmirski wirus pszczół)– replikacja wirusa następuje w nabłonku jelita przedniego i tylnego, mięśniach przewodu pokarmowego [4],
- ABPV (wirus ostrego paraliżu pszczół) - obecny w ślinie wirus zanieczyszcza zapasy pokarmu oraz zakaża pszczoły podczas przekazywania sobie pokarmu przez pszczoły [4],
- CBPV (wirus chronicznego paraliżu pszczół) - replikacja w cytoplazmie komórek nerwowych zwojów tułowia i odwłoka, w nabłonku jelita tylnego i w komórkach gruczołów ślinowych, pszczoły zakażają się podczas przekazywania sobie pokarmu i spożywaniu pyłku zanieczyszczonego wirusem,
- DWV (wirus zdeformowanych skrzydeł) – jedną z dróg zakażenia jest droga pokarmowa [5],
- BQCV (wirus czarnych mateczników) - jedną z dróg zakażenia jest droga pokarmowa, często występuje przy nosemozie, która wpływa na osłabienie pszczół i wiąże się z uszkodzenie ścian jelita [4].
2. Co można więc dodać do syropu, żeby pomóc pszczołom? Zioła - analizując ich właściwości i działanie dojść można do wniosku, że bezpośrednio nie leczą one chorób pszczół, ale mogą one korzystnie wpłynąć na pracę przewodu pokarmowego pszczół oraz przyczynić się do wytworzenia/wzmocnienia bariery ochronnej, jaką stanowi nabłonek jelita pszczół. Dodatkowo flawonoidy, których spore ilości zawiera pokrzywa i mięta, przyczyniają się do wzmocnie działania systemu odpornościowego dorosłych pszczół.
Wywary z ziół, nawet z korzenia szczawiu kobylaka zawierającego spora ilość kwasu szczawiowego nie obniżają pH roztworu. Żeby obniżyć pH syropu cukrowego wystarczy dodać do niego trochę miodu.
Poniżej opis kilku roślin leczniczych, które można wykorzystać przy przygotowywaniu syropu. W pszczelarstwie stosowane są od dawna, więc nie zaszkodzą, a może pomogą, taką mamy nadzieję!
Kora dębu szypułkowanego
Działanie – działa silnie ściągająco i przeciwzapalnie, przeciwbiegunkowo [1], garbniki katechinowe wiążą się z grupami aminowymi białek i tworzą na powierzchni błony śluzowej jelita warstwę ochronną [3].
Surowiec –młoda kora, jeszcze bez korowiny, najlepiej zdejmować ją na wiosnę z 3-5 letnich gałęzi. Najwyższą jakość ma kora o srebrzystym połysku i gładka, z wierzchu barwy szarobrunatnej [1].
Skład chemiczny– garbniki.
*korę dębu za kilka złotych można dostać w aptece, podobnie jak większość wymienionych poniżej ziół
**wyciąg z kory dębu jest jednym z głównych składników leku Nozevit, który stosuje się pomocniczo przy walce z nosemozą [6]
Szczaw lancetowaty (kobylak)
Działanie – stosowany jako łagodny środek przeciwbiegunkowy, przy zapaleniu błony śluzowej jelit i żoładka [2].
Skład chemiczny – zawiera garbniki, glikozydy antrachinowe, żywice, cukry i sole mineralne z dużą zawartością żelaza [2].
Surowiec – korzenie zbierane jesienią lub wczesną wiosną [2].
Ogórecznik lekarski
Działanie – obecnie w medycynie stosowany jest między innymi w stanach zapalnych przewodu pokarmowego [2].
Skład chemiczny – zawiera śluz, żywice, garbniki, saponiny, barwniki antocyjanowe, olejek oraz sole mineralne o dużej zawartości krzemu magnezu i potasu [2], kwasy organiczne (jabłkowy i cytrynowy) [7].
Surowiec – ziele ogórecznika zbierane na początku kwitnienia [2].
Mięta
Działanie – stosowana w zaburzeniach funkcjonowania przewodu pokarmowego, ułatwia trawienie, działa antyseptycznie, jest składnikiem mieszanek ziołowych ułatwiających trawienie i poprawiających apetyt, mieszanek stosowanych w nerwicach i zaburzeniach funkcjonowania układu nerwowego, mieszankach przeciwbiegunkowych i odkażających [2].
Skład chemiczny – olejki (głównie mentol), garbniki, gorycze, witamina C i prowitamina A oraz inne związki [2], jak flawonoidy [7]
Pokrzywa zwyczajna
Działanie – posiada działania przeciwbiegunkowe i przeciw gnilne, pomaga w gojeniu się ran, regulujące przemianę materii, korzeń ma działanie ściągające [2].
Skład chemiczny – liście są bogate w witaminy C, B2, K i prowitaminę A, zawierają substancje garbnikowe, kwasy organiczne, żywice oraz znaczną ilość soli mineralnych potasu, wapnia, żelaza, krzemu, korzenie zawierają garbniki i sole mineralne zwłaszcza wapnia [2] oraz flawonoidy [7].
Surowiec – ziele pokrzywy (liście) zbierane przed kwitnieniem, korzeń pokrzywy (zbierany jesienią) [2].
Szałwia lekarska
Działanie – używana jest jako środek bakteriobójczy, grzybobójczy, przeciwzapalny, ściągający, przeciwzapalny, pobudzający wydzielanie soków trawiennych [2].
Skład chemiczny – liście są bogate w witaminy C, B1 i karoten, olejki lotne, garbniki, kwasy organiczne, sapoiny, związki żywicowe i gumowe, substancje mineralne [2].
Surowiec – ziele (liście) zbierane przed kwitnieniem [2].
Literatura:
1. Stary, J., Jirasek, V., „Rośliny lecznicze”, Warszawa 1976
2. Mikołajczyk, K., Wierzbicki, A., „Poznajemy zioła”, Warszawa 1989
3. https://pl.wikipedia.org/wiki/Dąb_szypułkowy#Zastosowanie
4. Gliński, Z., Jarosz, J., „Immunobiologia pszczoły miodnej”, Lublin 1995
5. http://www.extension.org/pages/71172/honey-bee-viruses-the-deadly-varroa-mite-associates#.VUEni1Dv6X9
6. Tomaszewska, B., Chorbiński, P., „Choroby owadów użytkowych”, Wrocław 2013
7. Ożarowski, A., Rumińska, A., Sucharska, K., Węglarz, Z., „Leksykon roślin leczniczych”, Warszawa 1990 8. http://www.wired.com/2015/09/royal-jelly-isnt-makes-queen-bee-queen-bee
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz